Jos ging op wintersportvakantie van monitor naar deelnemer met zijn kleinzoon Julian
Minstens 20 jaar lang ging Jos Piette (73) als monitor sneeuwgewenning op wintersportvakantie met Gezinssport Vlaanderen. Tot dit jaar. Samen met zijn kleinzoon Julian leerde Jos voor het eerst de deelnemerskant van de vakanties kennen. “Nu snap ik nog beter waarom iedereen zo lovend is”, vertelt hij.
Ergens rond het jaar 1960 maakte ons land een strenge winter mee. Overal lagen dikke pakken sneeuw. Vele scholen sloten de deuren. Een piepjonge Jos zat op dat moment in het lager, hij tuurde door het raam en trok grote ogen.
“Ik was er zo door gefascineerd… Sindsdien is sneeuw de rode – of zeg maar witte – draad door m’n leven. Ik ben echt een sneeuwfanaat. Vanaf dat moment pakte ik telkens het sneeuwde mijn latten en trok ik naar de Ardennen om te skiën.”
Ich habe meine herz verloren
Jaren later ontpopt de enthousiaste Jos zich op familieavonden spontaan tot spelleider. De combinatie met zijn liefde voor de sneeuw leidt al snel tot een diploma recreatiesportleider bij Bloso (nu: Sport Vlaanderen).
“Kinderen tonen hoe fijn het is om in de natuur, in de sneeuw te spelen, dat is mijn lang leven”, zegt Jos. “Mijn motto luidt: spelen is belangrijker dan winnen. En dat vond ik terug bij Gezinssport Vlaanderen.”
Het was een nieuwe wereld die openging voor Jos: als deelnemers op wintersportvakantie een ongestoorde tijd samen met zijn kleinzoon beleven. Maar het monitorschap voorgoed opgeven? Dat zit er nog niet in.
“Ik word volgend jaar 74, maar ik heb deze vakantie gemerkt dat ik nog zeker zo fit ben als de veertigers”, lacht Jos. “Ik wil zeker ook nog monitor blijven. Kinderen het plezier geven om te kunnen sporten en bewegen, daarvoor doe ik het.”
Julian luistert aandachtig naar de verhalen van zijn vake over diens monitorschap. Staat de nieuwe generatie ook daar klaar? “Dat interesseert me wel, ja. Het klinkt echt als iets wat ik wel zou willen doen”, zegt Julian.
“Dat is heel fijn om te horen, maar ik ga hem niet dwingen”, glimlacht Jos. “Ik vind het gewoon al fantastisch om te zien hoe de passie van zoon op kleinzoon overgaat.”
Die passie voor de latten – en z’n vlotte babbel – gaf Jos door aan zijn zoon Stijn, en ook kleinzoon Julian (12) ontsnapt er niet aan.
“Ik hou ook van skiën!”, pikt Julian in. “In 2019 ben ik voor het eerst op skivakantie gegaan, ik was toen pas vijf. In 2022 en 2023 ging ik samen met mijn papa (Stijn) en vake (Jos) voor het eerst mee met Gezinssport Vlaanderen. Dat waren topvakanties.”
Dit jaar wou Julian in de krokusvakantie opnieuw mee, maar… papa kon niet. Vake Jos to the rescue. “Het was voor ons allebei best spannend om met ons tweetjes op vakantie te gaan, maar alles is heel goed verlopen”, blikt Jos breed lachend terug.
“Ik heb er vollenbak van genoten”, knikt Julian. “Het was heel tof met vake, maar ook het zwembad, de avondanimatie met mijn nieuwe vrienden en de monitors waren top. Ik zou zeker nog eens opnieuw willen gaan! Elk jaar voor mijn part.”
Jos weer: “Het was mijn eerste keer als deelnemer, maar zó fijn om met mijn kleinzoon in dezelfde groep te skiën! Onbeschrijfelijk. En om dan tijdens die avondactiviteiten samen spelletjes te spelen en hem te zien ravotten met nieuwe kameraadjes. Een geweldige ervaring. Dat koester ik. Ik wil het blijven doen zolang ik kan.”